نقش سند 2030 در جهانی سازی لیبرال

نظام جهانی سلطه از سال های دهه 1980، یک موج جدید جهانی سازی تحمیلی را آغاز کرد که کارشناسان سیاسی شرق و غرب ازجمله «امانوئل والرشتاین» و «دیوید هاروی»، آن را «موج جهانی سازی نئولیبرال» نامیده اند. از لوازم این موج، یکسان سازی هایی در حوزه های گوناگون است که پیش شرط آن نیز به صورت تقسیم کار تحمیلی در مقیاس جهانی تعریف شده، به این ترتیب که مثلاً برای برخی کشورها مشخص می کنند وظیفه خام فروشی معادن و منابع را به عهده بگیرند، برای بخشی دیگر، تهیه نیروی کار ارزان را معین می کنند تا شرکت های چندملیتی با استثمار آن ها جیب خود را پر کنند و به همین ترتیب برای همه کشورها نقش خاصی را در پازل موردنظر خود مشخص می کنند. افزون بر تقسیم کار تحمیلی در حوزه اقتصاد و قرار دادن یا حفظ کشورهای پیرامونی در مدار وابستگی، شرط دیگر تحقق موج جهانی سازی نئولیبرال، «یکسان سازی فرهنگی» است که مسیرهای دستیابی متعددی دارد. یکی از این مسیرها، تسلط با سازوکارهای فنی شبکه جهانی اینترنت است که از طریق آن، نظام جهانی رسانه ای مدنظر خود را تحت عنوان فریبنده «جریان آزاد اطلاعات» ایجاد کرده اند که در عمل، الگو و سبک ...