این مطلب را برای دوست خود ارسال نمایید
اختلال شخصیت مرزی یا (Borderline personality disorder(BPD یک اختلال روانی جدی است که در طول دوران نوجوانی یا اوایل بزرگسالی گسترش می یابد. مشخصه ی این افراد ناپایداری حالت عاطفی، رفتارهای تکانشی، عدم ثبات شخصیتی، تصور ناپایدار از خود، رفتارهای پرخطر و روابط ناپایدار است. این افراد در مرز روان نژندی (نوعی بیماری روانی) و روان پریشی قرار دارند. بر طبق موسسه ملی بهداشت روان ایالات متحده آمریکا حدود 1.6 درصد از نوجوانان در ایالات متحده اختلال شخصیت مرزی دارند.

برای این حالت اصطلاح دقیقی وجود ندارد و کارشناسان سلامت روان اصطلاح “اختلال شخصیت مرزی” را برای این اختلال تایید کرده اند.
علت دقیق اختلال شخصیت مرزی مشخص نیست و محققان سعی می کنند تا علت دقیق این اختلال را کشف کنند. عوامل مختلفی مانند ژنتیک، عوامل محیطی و سرتونین غیرعادی ممکن است در ایجاد این اختلال سهیم باشند.
ژنتیک: اختلال شخصیت مرزی می تواند زمینه ژنتیکی داشته باشد. مطالعه انجام شده روی دوقلوها و اختلال شخصیت مرزی بیان می کند که یک مولفه ژنتیکی قابل توجه برای این اختلال وجود دارد.
فاکتورهای محیطی: رشد کردن فرد در محیطی غیر مطمئن و محیطی که مورد سوء استفاده قرار گرفته باشد ممکن است خطر توسعه این اختلال را افزایش دهد.
سرتونین غیرعادی: سرتونین هورمونی است که به تنظیم خلق و خو کمک می کند، تولید سرتونین غیرعادی ممکن است شما را مستعد اختلال شخصیت مرزی کند.
ممکن است در معرض خطر BPD باشید اگر:
بر طبق انجمن روانپزشکی آمریکا معیارهای زیر همگی علائم و نشانه های BPD هستند
طبق DSM-IV-TR اگر بیماری از اوایل بزرگسالی لااقل پنج عدد از ملاکهایی را داشته باشد که در بالا فهرست شده است، میتوان تشخیص اختلال شخصیت مرزی را در موردش مطرح کرد. اگر تشخیص پزشک احتمال اختلال شخصیت مرزی باشد احتمالا شخص را به یک مرکز حرفه ای سلامت روان ارجاع دهند در این مراکز سوالهایی از بیمار پرسیده می شود و سابقه رفتاری و احساسی را تجزیه و تحلیل می نمایند.
متخصص سلامت روان ممکن است یک یا چند درمان برای BPD پیشنهاد دهند که می تواند روان درمانی، تجویز دارو یا دوره بستری شدن در بیمارستان باشد.
روان درمانی مهم ترین درمان برای BPD است. متخصص سلامت روان ممکن است یکی از انواع زیر را پیشنهاد کند:
رفتار درمانی شناختی یا CBT: رفتار درمانی شناختی کمک می کند تا باورهای غیرمنطقی، رفتارها و احساسات نادرست که ممکن است در مورد خود یا دیگران داشته باشید را بتوانید تشخیص و تغییر دهید. در این روش درمانی شیوه های صحیح تصمیم گیری زمانی که عصبانی، دلواپسی یا قصد خودکشی دارید را آموزش می دهند.
رفتار درمانی منطقی یا دیالکتیکال (Dialectical Behavior Therapy): رفتار درمانی منطقی کمک به فرد برای ایجاد تفکر آگاهانه و برداشت منطقی در موقعیتهای روزمره است.
درمان متمرکز بر طرحواره های فرد (Schema focused Therapy): ترکیبی از شناخت رفتار درمانی و انواع دیگر روان درمانی برای کمک به فرد برای شکل دهی مجدد به طرحواره های ذهنی و تصحیح تصویر ذهنی که فرد از خود دارد است. این درمان به ویژه برای بیمارانی که رفتارهای شبیه خودکشی نظیر خودزنیهای مکرر دارند به کار می رود.
تجویز دارو برای این اختلال درست نیست اما می تواند نشانه ها را کاهش دهد. پزشک ممکن است علاوه بر روان درمانی داروهای زیر را تجویز کنند:
داروهای ضد افسردگی برای درمان افسردگی
داروهای ضد روان پریشی برای درمان علائم پرخاشگری
داروهای ضد اضطراب برای درمان اضطراب
اگر نشانه ها خیلی شدید باشد پزشک ممکن است به طور موقت بیمار را در بیمارستان بستری کند. ممکن است برای رفتارهایی مانند اقدام به خودکشی، افکار خودکشی یا فکر اینکه به خود و دیگران آسیب برساند نیز در بستری شدن در بیمارستان توصیه شود.
اسید چرب امگا ۳ ممکن است نشانه های افسردگی و پرخاشگری در افرادی که اختلال شخصیت دارند را کاهش دهد. تحقیقات انجام شده مزایای اسید چرب امگا ۳ را تایید می کنند.
BPD ممکن است خطر بیماری های دیگر را افزایش دهد بیماری هایی مانند:
نشانه های اختلال شخصیت همچنین می تواند خطرات زیر را نیز افزایش دهد:
ترجمه: زهرا صانعی
ufeff
برچسب:
نویسنده: عباس